donderdag 4 oktober 2012

De Ouders


Bibian’s ouders waren heel anders dan ik had verwacht. Ze had me ook nog niet zo veel over ze verteld toen ik ze leerde kennen. Eén keer per jaar onderbraken ze hun permanente zonvakantie op de Canarische eilanden voor doktersbezoek in Nederland en zochten dan meteen hun dochter even op. Ik vond ze eerst wel grappig. Zulke lompe en botte types had ik nog niet eerder ontmoet, ik dacht dat het allemaal maar een soort rare pose was, dat ze het niet echt meenden.
Later nodigden ze ons ook wel eens bij hun uit.
Zodra we er waren namen ze ons compleet over. Voor we het wisten zaten wij achterin een four-wheel-drive met de airco aan en de ramen potdicht, zij voorin mopperend en kettingrokend, en wij als makke schapen, geen idee wat we gingen doen en hoelang dat zou gaan duren, niet in staat vragen te stellen of te protesteren, vechtend tegen de misselijkheid vanwege de sigarettenrook en mijn schoonvaders ‘macho’ rijstijl, met het ongemakkelijke gevoel dat ze ons iets onuitgesproken verweten.
Meestal gingen we dan ergens eten waar zij de bediening slecht vonden, de kaart belacheljk en het eten ‘veel minder dan de vorige keer’. Alles werd voor ons betaald, maar niet van harte. Zo voelde het althans.
Het waren mensen waar niet mee viel te praten of te onderhandelen, en Bibian bezwoer me mijn mond te houden. Zij kende haar ouders goed genoeg om te weten hoe die op kritiek zouden reageren. ‘Dan moesten we het boek maar sluiten’, was de standaard reactie. Dat betekende dat de relatie verbroken werd. En dat wilde Bibian niet. Ze hoopte dat haar ouders uiteindelijk toch redelijke mensen zouden blijken. Dat het allemaal een groot en verschrikkelijk misverstand was. Dat ze het natuurlijk nooit zo bedoeld hadden. En dat het allemaal weer goed zou komen.
Toen onze kinderen geboren werden, dacht Bibian een troef in handen te hebben. Zulke mooie en betoverende kinderen als de onze, daar zouden hun ijzige harten vanzelf van smelten. Van harteloze en ongeïnteresseerde ouders zouden ze veranderen in lieve en belangstellende grootouders. Dan werd er maar een generatie overgeslagen.
Dat gebeurde niet. Ze lieten zich nu wel opa en oma noemen – het zou me niet verbazen als ze elkaar thuis ook zo aanspraken – maar het was inhoudsloos. Ze waren vooral afwezig. De eerste keer dat de kinderen bij ze mochten logeren, ze woonden inmiddels weer in Nederland, kwam Swip huilend thuis omdat opa alleen maar op hem had gemopperd. Valentijn was ook weinig enthousiast over het uitje. Alleen Lulu die nog een peuter was, had het wel spannend gevonden. Daarna mochten ze nooit meer alledrie tegelijk komen. Swip heeft nog één keer bij ze gelogeerd, maar belde ’s avonds al met een huiltje in zijn stem. Toen ik vroeg of ik hem moest komen halen nam opa de telefoon over. Ze gingen aan tafel; er werd opgehangen. Bij thuiskomst bleek dat hij heimwee had gehad. Oma was daar zo boos om geworden dat ze verder niet meer tegen hem had gepraat. Ik was woedend, maar Bibian zag het anders. Zij vond het juist wel goed dat onze kinderen iets zouden meekrijgen van de verstikkende atmosfeer waarin zij zelf was opgegroeid. Haar moeder had soms dagenlang niet tegen haar gepraat zonder dat ze er ooit achter kwam waarom.
En ik moest alweer beloven mijn mond te houden. Haar ouders zouden toch alleen maar het contact verbreken en dat wilde Bibian niet. Althans niet op die manier. Dat zou een slecht voorbeeld zijn voor onze kinderen. Want nog altijd hoopte ze dat het goed zou komen.
Haar vader stierf anderhalf jaar vóór Bibian, zonder ook maar eenmaal te hebben gezegd dat Bibian iets voor hem had betekend. Zuchtend en steunend was hij door het leven gegaan en zo blies hij ook zijn laatste adem uit.
Nu hoopte Bibian dat ze met haar moeder misschien nog tot iets van een verstandhouding zou kunnen komen. Ze deed erg haar best behulpzaam te zijn bij de begrafenis; ontwierp een mooi kaartje en hielp met het uitzoeken van de muziek. Na afloop bood ze haar digibete moeder hulp aan bij het afwikkelen van allerlei zaken. Die wilde daar echter niets van weten. Ze had haar altijd al in de kou laten staan, en nu hoefde het niet meer.
Toen Bibian ziek werd is haar moeder precies twee keer langs geweest, waarbij ze vooral verwijten heeft gemaakt. Ze heeft daarnaast nog hooguit een keer of vier gebeld. Dat waren moeilijke en pijnlijke gesprekken.
Maar nog altijd wilde Bibian niet dat ik me uitsprak. Voor de kinderen. Die hadden immers een oma nodig als zij er niet meer was. Toen het me na een bizar telefoongesprek - waarbij ik meeluisterde – echt te gortig werd heb ik mijn schoonmoeder een boze mail gestuurd. Boos, maar met de uitdrukkelijke uitnodiging de kans te grijpen om nog iets voor haar dochter te betekenen.
Ze is toen nog één laatste keer langs geweest. Bij die gelegenheid vroeg Bibian haar moeder of ze na haar dood mij en de kinderen misschien een beetje zou willen helpen. Daar was oma zichtbaar ontstemd over, maar ze zegde toe het wel eens met haar accountant te zullen bespreken. Daarna vroeg ze haar moeder of die niet samen met haar een therapeut wilde bezoeken. Misschien konden ze zo nog iets van de lucht klaren voor het te laat was. Bij het woord therapeut stond mijn schoonmoeder als door een adder gebeten op, graaide haar jas van de kapstok en trok de deur woedend achter zich dicht.
Dat was de laatste keer dat Bibian haar sprak. Hoewel ze zei dat het haar geen pijn meer deed, zag ik toch wel hoe teleurgesteld ze was toen haar moeder zelfs op haar verjaardag – ze was toen al heel erg ziek - niets liet horen. Geen telefoontje, geen kaartje, geen sms. Niets.
Soms denk ik wel eens dat het Bibian en mij een hoop verdriet en ergernis had bespaard als we ons wél eerder hadden uitgesproken.
Van ‘oma’ hebben we na de begrafenis nooit meer iets vernomen. Ik vermoed dat het boek nu definitief gesloten is.   

34 opmerkingen:

  1. Het is toch niet te geloven, nu maar hopen dat ze je blog leest, alhoewel, het zal haar waarschijnlijk niets doen, wat een harteloze vrouw, brrrrrrrr.

    sterkte, Thea.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn god wat een mens, wat zeg je dan tegen jezelf als je in de spiegel kijkt

    BeantwoordenVerwijderen
  3. WAT EEN TAKKEWIJF.....!!!#$#GR#$#^OK#%#%&TQ#&%$W%^%&N^%&*^*^%E$$....W^@%±!O±#G±@!#$#%$&^$*
    %&TQ#&%$W%^%&N^%$$$W^@%±!±#KW±@#R@#R@#R....8(

    BeantwoordenVerwijderen
  4. bibian heeft het geprobeerd
    tegen beter weten in
    zou dat mens
    wel eens willen spreken
    om te vragen waarom
    en hoe voelt dat nou
    sommige mensen
    hebben zo'n karakter
    die verander je niet
    zijn zo overtuigd
    van hun gelijk
    laat het los
    voegt geen waarde toe
    aan jullie leven

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jeetje... de rillingen lopen over mn rug als ik dit lees. Hoe komen mensen toch zo verbitterd en kunnen ze zich daar nooit meer overheen zetten? Zelfs als de buitenwereld de beste bedoelingen heeft met ze heeft! Misschien was het inderdaad beter geweest om eerder hardop te spreken wat gezegd had moeten worden, zodat jullie zonder deze marteling door het leven konden. Want aan haar reactie te lezen was het boek zeer waarschijnlijk dan ook wel dicht geslagen.

    Sterkte,

    Jan-Willem

    BeantwoordenVerwijderen
  6. wat een afschuwelijke mensen. Ik kan niet begrijpen iemand zijn/haar eigen kind zo afwijst. Ik hoop wel ze niet in staat zijn gebleken om jullie leven te vergallen. Natuurlijk moet je dan koesteren wat je zelf had en deze mensen vergeten. Maar dat is vast niet gemakkelijk. Ik wed dat je hele ziel om wraak roept. Ik hoop dat hij zoet zal zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik lees met stijgend ongeloof.... Hoe is het mogelijk? Wat een extra last heeft Bibian erbij gehad tijdens haar ziekte. Onbegrijpelijk! Wat mij betreft zou het boek van mijn zijde gesloten worden, als was het maar om m'n kinderen deze persoon te besparen. Sterkte Klaas en blijf alsjeblieft schrijven..

    BeantwoordenVerwijderen
  8. dag klaas , ik ken jullie via vlasleeuwebekje , en nog niet zo lang ... maar toen ik dit stukje las dan was er totale herkenning!! ik heb in de vorige april maand nu definitief met mijn verwekkers gebroken !! ik ben er nog niet nog lang niet maar mijn hele leven hunkerde ik naar echte liefde en nooit was ik goed genoeg en ja toen ik correct trouwde en een huis bouwde en twee kinderen kreeg dacht ik dat ook zoals je vrouw hoopte nu zal het gaan gebeuren ...maar dat zijn mensen die leven voor zichzelf ikke ikke en die sorry beter géén kinderen hadden gehad die het niet verdiennen , ze namen beter een hond die zit en heeft pootjes.. mijn moeder heeft het vaak gezegd had ik het geweten dan waren jullie er niet geweest!
    en het ligt dus niet aan oma alleen ook jullie opa deed mee bij mij omgekeerd en ja ik zag ze drie keer op een jaar en dan te bezoeken tussen dat en dat uur ! en met gepaste geschenken ...en dan mijn moeder word ziek en mijn vader wil haar hier elke vrijdagavond afleveren (dumpen , kan ie lekker zijn gang gaan!) en ook komen ze maar langs op zat of zon dagen waren ze willen zonder te verwittigen etc alsik protesteer dat ik nog een ganse week opstaan om5h30 ik graag rust wil op vrijdag en in het weekend géén onaangekondigd bezoek ben ik de slechte dochter !!( was mijn moeder niet ziek geworden dan zag ik ze ook net als vroeger 3x per jaar!!) wij zijn 16j samen nog nooit hebben onze kinderen daar één nacht gaan slapen en wij hebben nog nooit met zijn vieren bij hun thuis een warme maaltijd gehad ! en neen geld zorgen hebben ze niet nog nooit hebben ze één euro moet lenen nog nooit hebben ze een woning moeten huuren en een hypotheek hadden ze ook nooit nu heb ik het los gelaten ik zal voor die man nooit goed genoeg zijn ik heb niet het diploma dat ie wou het is en was een tiran een gek en zijn vrouw is messchien nog erger ze passeerde mijn huis naar de "kinderboerderij" lekker koffiedrinken op het terras en dan op de terug weg springt ze wel bij mij binnen want het is nog veel te mooi weer om hun appartement te gaan zitten !! kinderen heb je niet om mee te pronken echte sukkels ! mijn broer heeft MS 39j en heeft met moeite een flatje bemachtigd (want géén werk niet meer) maar hun hebben een buiten verblijf (lees villa in het groen ,waar ze amper naar toe gaan ! maar mijn broer moet huren etc..)
    nu ik zelf kinderen heb in de leeftijd waar ik toen zo ongelukkig was zo eenzaam en ik begrijp het nog minder en minder zo arm van geest en hart en dat voor mensen die zo gestudeerd hebben !! klaas ik kan alleen maar zeggen dat ik na het filmpje te hebben gezien dat je vrouw een fantastische vrouw is ondanks al die dingen dat ze niet gekregen heeft van hun en dat ze een warmte en liefde uitstraalde en haar kinderen met duizendmaal meer warmte heeft gekoesterd dat het juk heeft weggegooid en haar eigen prachtige weg heeft gezeild en ik denk dat ik goed had kunnen praten met haar want je blijft hopen en het steekt als ik oma of opa's met kinderen op de fiets zie of oma's die iets naaien , gordijnen of zo of op 1 januari langs de huizen rijden met oma's die fijne gerechten op tafel hebben .. wat was ze een sterke vrouw en wat waren jullie een mooi gezin koppel ze had zo veel meer dan die "rijke" ouders want ze zijn zo arm en beseffen niet wat ze allemaal missen en wat een geluk dat het hun niet gelukt is tussen jullie te komen ! bij ons ook niet maar broer zit nu na een tweede scheiding alleen en mijn vader heeft weer totale controle.. heel veel sterkte en een dikke knuffel en ik ben zeker dat je vrouw niet zou willen dat je te veel ergert aan die "oma" ze zijn het niet waard je moet de fijne dingen bewaren alle moederdingen ook blijven laten groeien en koesteren net als kefir bloempjes goed verzorgen zodat jullie prachtige kinderen kunnen groeien en bloeien net zoals je vrouw het bedoelde ...lieve groet Jezebelle uit Vlaanderen

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoe je schoonouders zo n geweldige ,lieve dochter hebben kunnen maken.....!?

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mensen die zo denken en (niet-)voelen, en "wij" , gewone empatische en gevoelsrijke mensen leven op ander planeten, zonnestelsels van elkaar verwijderd en never the twain shall meet.
    Tragisch, maar je kinderen kunnen zelf kiezen of ze wel of niet heen willen, jijzelf hoeft echt niet meer.En als de kinderen ook niet willen, wie heeft dan veel verloren in het leven.........?

    BeantwoordenVerwijderen
  11. ik heb ook zulke kille ouders die totaal geen liefde kunnen geven,het zou verboden moeten worden dat zulke mensen kinderen krijgen!!!.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Uh... Besef je wel wat je zegt? Stel je voor dat het 'zulke mensen' al eerder verboden was, dan was Bibian er nooit geweest. Dat gemis aan liefde zou nog groter geweest zijn dan de liefdeloosheid van welke ouder of grootouder dan ook.

      Verwijderen
  12. Onvoorstelbaar voor mensen die dit niet meemaken. Ook ik heb een vader die steeds weer verbaasd is dat mijn broer en ik bestaan. Er is werkelijk geen enkele interesse voor ons, maar die moet er omgekeerd wel zijn.
    Wat vreselijk pijnlijk en klote voor Bibian, en wat fijn dat ze jullie had als tegenhanger- een lief en warm gezin.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Je kunt zo'n boek niet sluiten omdat er altijd een klein stukje hoop houdt, hoe oud je ook bent en hoeveel kinderen je zelf ook hebt. Het blijft je moeder/vader... Je blijft toch een kind die hoopt op erkenning/een fijn woord dat je het goed doet ondanks eigen falen... En om dat zulk mensen aftebranden is niet netjes dat mag alleen degene om wie het gaat en diens partner... Maar ach das.mijnsinzien, en ik ben maar een thuisblijfmama.

    Gr. Vrouw met dubbele achternaam

    BeantwoordenVerwijderen
  14. "Oma" heeft in ieder geval het mooiste van het mooiste, het kostbaarste van het kostbaarste, gemist. Dat kan ik als oma ronduit verklaren, al ziet het er niet naar uit dat ze zich dat nu beseft, misschien in een volgend leven. Dat Bibian zelf als moeder en mens zo warmhartig is geweest, is dan ook heel bijzonder en dat zal "verderleven".

    BeantwoordenVerwijderen
  15. hoi klaas,
    waarom zijn sommige mensen zo?? ik weet het niet.
    misschien zijn ze zelf gekwetst in hun jeugd?! verschrikkelijk om te lezen hoe Bibians moeder was/is! zo harteloos! En wat fijn dat Bibian zelf WEL een lieve, warme moeder/echtgenote was. Het is vreselijk dat Bibian niet meer bij jullie is maar jouw kindjes hebben gelukkig wel warme en mooie herinneringen aan hun lieve moeder.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Hoi Klaas ,
    Je kent me niet maar ik lees via Jos weering ik ken haar zo ben ik op je blog belandt .
    ik kan me voorstellen dat jij zegt dat jullie het boek eerder dicht hadden moeten doen idd: was er voor Bibian ook veel ellende gespaard gebleven jeetje dit doe je ,je eigen kind toch niet aan als Moeder zijnde de rillingen lopen me over de rug en tranen stromen over mijn wangen,, wat een Moeder en Oma zeg !! niet te filmen .
    ik wens jouw en je kinderen ontzettend veel sterkte

    Groetjes Georgette

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Mirjam/teunemans5 oktober 2012 om 06:51

    Verbijsterend...
    Die zijn vast per ongeluk en ongewenst zwanger gebleken en hebben het kind, jouw Bibian, vervolgens altijd verweten dat zij bestond, dat zij in de weg zat...
    Net als Bibian vertelde (of jij over haar, dat ben ik even kwijt) over de overweldigende liefde die je overspoelt als je je kind voor het eerst in de armen houdt, zo ervoer ik dat ook: voor eeuwig, onverbrekelijk.
    Om je hele leven kunnen volharden in dezelde harteloosheid als Bibian's ouders moet je ofwel een hart van steen hebben, of er is in je eigen jeugd en verleden ook enorm veel misgegaan. Er staat mij bij dat de relatie tussen Bibian's moeder en haar moeder (dus Bibian's oma) ook erg verstoord was: een ongemakkelijke, onverhoopte en zeker niet geplande ontmoeting op de stoep beschreef ze...
    Bibian's reflex kan ik me wel erg goed voorstellen trouwens, ik zou ook dat boek open willen houden...
    Knuffel voor jullie, van een meelezer



    BeantwoordenVerwijderen
  18. Een van de leuke dingen van boeken is nou juist dat je ze altijd weer open kunt slaan...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Juist. Ook al weet je van tevoren precies hoe het afloopt.

      Verwijderen
    2. Om in dit geval het verhaal opnieuw te beleven, daar zou ik voor bedanken.

      Ongelooflijk, ik vind het heel erg dat Bibian op haar verjaardag niets van haar moeder heeft vernomen. En eigenlijk, was dat nog maar het topje van de ijsberg.

      Sommige mensen zijn zelf heel ongelukkig en ontevreden en hebben de neiging de toestand waarin zij verkeren te verspreiden in hun omgeving. Als kind is het heel moeilijk je daar tegen te weren. Het is heel bijzonder om te zien hoe Bibian zelf zo'n bijzondere onvergetelijke mama bleek voor Lulu, Swip & Valentijn. Samen met jou, als papa. Zij heeft een wending gegeven aan het ongeluk van haar eigen ouders, door zelf een gelukkig ouder te zijn. Een gelukkig en introspectief mens.

      Verwijderen
  19. eindelijk geef je antwoord
    aan al die mensen
    en ja dat is zo met een boek
    maar als de andere partij
    het gesloten houd
    wat kan je dan nog
    niet wil praten
    helemaal niets
    wat dan????????
    van mij ook een knuf
    en voor de kindjes
    van een meelezer
    met medeleven
    en zoveel begrip
    voor de situatie
    omdat je niets kunt
    wat mij betreft is het zelfde boek
    uit.................
    zelfs geen kier meer
    laat staan een bladzijde

    BeantwoordenVerwijderen
  20. toch zijn er altijd twee kanten aan een verhaal. misschien heeft de moeder nooit geleerd om lief te hebben, is ze zelf getraumatiseerd. misschien is er in haar verleden heel veel narigheid geweest waardoor ze een muur om zich zelf heen had gebouwd.... misschien ook niet, maar er zijn altijd twee kanten aan een verhaal

    carla

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Wilma Luijendijk5 oktober 2012 om 09:04

    Wat een akelige moeder, het is toch fantastisch om zo'n mooie dochter te hebben gehad en dan 3 van die leuke kleinkinderen....ik zou er wat voor over hebben om 3 kleinkinderen te krijgen...wie weet in de toekomst. Ik wens jou veel wijsheid.

    Een mee lezer

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Boek mooi dicht laten zulke mensen kun je missen als kiespijn.
    Oma ben je met heel je hart en ziel dus je kinderen kun je maar beter de frustratie besparen die Bibian heeft meegemaakt.
    Jij doet het prima het gemis ligt bij haar en er komt een dag dat ze dat tot haar grote schrik zal beseffen.
    Erg vind ik het voor Bibian dat ze nooit de liefde van een moeder heeft gekend, fijn dat ze jou had Klaas.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Wat zou het toch zijn geweest dat Bibian een gezond denkende vrouw haar verstand tijdelijk kwijt was door steeds opnieuw op iets te hopen dat er voor haar nooit inzat.
    Misschien omdat ze zelf zo goed was en het niet kon bevatten dat er zo een mensen zijn als ouders.
    Is eigenlijk ook niet te bevatten.
    Je schreef dat ze digibeet is ,maar ik zie haar ook in staat stikem alles te lezen.En af te keuren natuurlijk.
    Nou als u dit mocht lezen mama van Bibian.
    Zo een lieve dochter van zo een secreet.Rara hoe kan dat?

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Als kind is het zo verschrikkelijk moeilijk om met je ouders te breken. Misschien gaat het tegen de natuur in. Zij waren de eersten die je gevoed hebben toen je nog geheel afhankelijk van ze was. Zonder hen zou je het niet overleefd hebben. Dat besef zit, denk ik, onbewust zo diep in je. Je ziet het vaker bij kinderen met soms echt afschuwelijke ouders, dat ze tóch op de een of andere manier altijd hoop blijven houden op een sprankje liefde. Alice Miller heeft hier het bekende en zeer lezenswaardige boek 'Het drama van het begaafde kind' over geschreven. Bibian had lieve ouders nodig én verdiend.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Wat een wonder dat Bibian toch in staat is geweest een warm gezin en een liefdevolle relatie te onderhouden, met zo een traumatische jeugd. Wat een sterke en intelligente vrouw moet ze zijn geweest. Loyaliteit tot in de dood, hoe wrang.

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Dat het allemaal niet zo boterde, dat wist ik wel en af en toe hoorde ik via T iets. Toch heb ik niet gezien hoe erg het was en dat spijt me. 'het waren pubers', zo redeneerde ik. Als ik niet zo ongelooflijk blind was geweest had ik misschien iets voor Bibian kunnen betekenen, dat zit mij dwars.
    Laat het los Klaas, belast je kinderen en jezelf er niet langer mee, het verandert niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Ik zou helemaal geen interessen hebben om de kant van oma te horen. Er is geen excuus, het is onmenselijk. Wat erg voor Bibian om haar hele leven iets van liefde te moeten zoeken bij die lui.

    BeantwoordenVerwijderen
  28. het is hartverscheurend hoe een kind loyaal aan de ouders blijft. ook al verdienen ze het niet ...

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Een hele tijd geleden leerde ik Bibian kennen als goede vriendin van en ik weet nog dat mij toen vol ongeloof het verhaal werd verteld dat de toen nog thuis wonende Bibian per toeval had ontdekt dat haar ouders gingen emigreren naar Bonaire of Saba dat weet ik niet meer precies. Tussen het moment van ontdekken en het vertrek van haar ouders zat krap vijf weken in mijn herinnering. Bibian moest halsoverkop op zoek naar onderdak want voor haar was niets geregeld. Hadden haar ouders het haar uberhaupt willen vertellen en zo ja wanneer dan? Hoe bizar dit allemaal ook was, ik vond het niet eens zo verbazingwekkend omdat ik zelf een vriendin had met een soort gelijk verhaal. Haar ouders waren vertrokken naar Curacao (blijkbaar oefenen de Antillen een grote aantrekkingskracht uit op ontaarde ouders -> want ver weg?) met achterlating van hun 17-jarige en 19-jarige dochters. De jongste trok uit armoe maar bij de ouders van haar toenmalige vriendje in. Voor de oudste werd er een appartement geregeld wat fraaier klinkt dan het was want er moest meer dan marktconform huur voor worden betaald en bij elke, soms wekenlange, zakenreis van vader of vakantie van vader en moeder moest het appartement gratis ter beschikking staan. Er werd dan verwacht dat het huis opgeruimd en schoon was, dat de koelkast was gevuld en het liefst ook nog dat het avondeten werd verzorgd.
    Muziek en haar geweldige humor hebben Bibian zeker geholpen staande te blijven te midden van de waanzin waarin ze opgroeide. Het is heel mooi om te zien hoe gelukkig Bibian is geworden en hoe goed jullie het hadden, samen en met jullie kinderen. Het maakt het lot wat haar heeft getroffen nog onverteerbaarder. Ik wens jou heel veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Wat oh zo erg...het mooiste wat een mens kan overkomen zijn kinderen en kleinkinderen..die koester je toch heel erg...

    Wat vreselijk voor Bibian, toen ze ziek was, ze zelfs toen niet eens contact kreeg met haar moeder..ik heb er geen woorden voor..

    BeantwoordenVerwijderen